Historiek

De Muziekraad werd opgericht op vraag van de Internationale Muziekraad (IMC) in 1949 en fungeerde als een nationale Muziekraad tot in 1978.

Vanaf 1978 (staatshervorming) splitste de Muziekraad zich op in twee verschillende afdelingen:

  • Muziekraad voor Vlaanderen
  • Le Conseil de la Musique

De leiding van de Muziekraad voor Vlaanderen werd toevertrouwd aan Eugène Traey.

In 1981 nam Jan Kestelyn het roer over tot midden de jaren 90. Tot in 2000 werd de Muziekraad met zorg gerund door Camille Swinnen (voorzitter) en Luc Leytens (secretaris). Zij profileerden zich vooral in de IMC door lid te zijn van respectievelijk de financiële en de juridische commissie. Daardoor waren zij van dichtbij betrokken op de werking van het internationale forum.

In eigen land leidde de Muziekraad een besloten leven. De Muziekraad bestond vooral uit enkele markante persoonlijkheden die als gevolg van hun artistieke carriëre een deskundige kijk hadden ontwikkeld op het muzikale landschap.

Het aantal leden bleef erg beperkt ondanks een aantal respectabele pogingen deze uit te breiden.

Vanaf 2000 werd, onder voorzitterschap van Dirk Rombaut een eerste vijfjarenplan uitgestippeld waarin voornamelijk een verruiming van de Muziekraad beoogd werd.

De bedoeling was de Muziekraad een breder draagvlak te bezorgen door het individueel lidmaatschap aan te vullen met dat van verenigingen. Hierdoor breidde de Muziekraad zich uit tot een dertigtal leden, die vooral verenigingen of organisaties vertegenwoordigen.

Het individueel lidmaatschap bleef bestaan omwille van de eruditie van de reeds in het verleden gecoöpteerde leden.

Tijdens deze periode lag de Muziekraad ook aan de basis van of werkte samen in verschillende projecten zoals:

  • opstart Yotam (kabinet onderwijs)
  • dag rond de muziekbibliotheken (initiatief conservatoriumbibliothecarissen i.s.m. KVAB)
  • bemiddeling en participatie aan Flemish Fortnight (Waco Texas) in samenwerking met ISME.

In 2007 beoogde de voorzitter een professionalisering van de Muziekraad om zijn werking te kunnen optimaliseren.

Een visietekst omschrijft en bundelt een aantal functies, stelt nieuwe strategieën en een adequate organisatiestructuur voor.